Cerámica de Buño

San  Estevo de Buño pertence ao concello de Malpica de Bergantiños (A Coruña). Forma parte da Costa da Morte (Costa da Morte). Ten 61,22 km2 cunha poboación de 6.432 habitantes.

CERÁMICA

Buño aparece nos documentos desde finais do S.  XVII (Cédula Real de 1688), pero a súa actividade sen dúbida é anterior. Divídese en barrios oleiros.  Mouróns, Costa, Santa Filomena e  Forno  Novo son os máis representativos e na actualidade seguen traballando como outrora. 22 oleiros/ as e ceramistas manteñen viva a tradición oleira. A produción é artesanal e cada oleiro/para ten unha fabricación diferenciada, con personalidade propia. A súa creatividade e capacidade artística individualízaos. As pezas de Buño son adquiridas en toda España e unha parte tamén é exportada a diferentes países.

Nestes enderezos poderedes atopar moita información sobre San Estevo de Buño e sobre a súa cerámica.

https://es.wikipedia.org/wiki/Alfarer%C3%ADa_de_Bu%C3%B1o

http://www.ciudades-ceramica.es/ciudades/buno/
Todos vimos algunha vez unha peza de cerámica de Buño aínda que non o saibamos, a maioría de nós coñecemos a peza que está na imaxe superior, no meu caso coñézoa porque a miña avoa tena na súa casa pero non sabía que era de Buño. Esta cerámica ten gran variedade de debuxos e formas, xa que aos poucos foise renovando e comexou a facer pezas máis variadas e modernas. Tamén se algún día pasades pola zona podedes ir visitar un oleiro, e desfrutar desta antiga técnica, que parece moi sinxela pero cada peza leva moito traballo detrás.

Mosteiro de Sobrado dos Monxes

O mosteiro de Santa María de Sobrado é un mosteiro español de fundación medieval que se atopa situado en Sobrado (A Coruña), Galicia. É tamén coñecido como mosteiro de Sobrado dos Monxes.
O mosteiro foi fundado no ano 952 por Hermenegildo  Alóitez, conde de Présaras, e a súa esposa a condesa Paterna  Gundesíndez, quen en 958 traspasaron o condado ao mosteiro e nese mesmo ano, o conde retirouse e faleceu aí antes de decembro de 966.​ Aparece citado xa en documentos de finais do século X, co nome de San Salvador. A historia dos 150 primeiros anos de vida do mosteiro non está suficientemente estudada; sabemos que a principios do século  XII o mosteiro atópase abandonado. O mosteiro foi herdado polos descendentes dos fundadores, membros da Casa de Traba, e case dous séculos despois, en xaneiro de 1142, dous dos personaxes máis destacados desta liñaxe, Fernando e o seu irmán  Bermudo Pérez de Traba, entregaron o mosteiro aos monxes  cistercienses. Foi entón cando San Bernardo de  Claraval envía desde a Abadía de  Claraval, en Francia, de onde é abade, unha comunidade de monxes. Así, o 14 de febreiro de 1142, comeza en Santa María de Sobrado a vida  monástica  cisterciense.
Durante o resto do século  XII e o século  XIII o mosteiro desenvolve unha gran actividade espiritual e económica. Despois, como a maioría dos mosteiros de España e Europa, coñece unha etapa de decadencia que se detén no ano 1498 ao incorporarse á congregación de San Bernardo de Castela da orde do  Císter. O mosteiro recupera gran parte da súa grandeza; a maioría dos edificios que actualmente se conservan comezan a construírse a partir desta nova época. A monumental igrexa termínase a finais do século  XVII e no ano 1708 consagrouse solemnemente.

Ligazón 
https://es.wikipedia.org/wiki/Monasterio_de_Santa_Mar%C3%ADa_de_Sobrado

O mosteiro de Sobrado dos Monxes, é un bonito monumento histórico, o que máis me gusta é a súa contorna no que podemos atopar a Lagoa de Sobrado; que foi creada polos monxes do mosteiro para abastecerse de peixe e de auga. Outro lugar con moita historia próximo a este mosteiro é o asentamento romano de  Ciadella, aínda que non sexa moi coñecido é digno de visitar e sobre todo se che gusta a historia.

A muiñeira

A muiñeira é unha danza popular de orixe galega que se baila en Galicia e nas comunidades autónomas españolas de Asturias e en territorios de Castela e León limítrofes con Galicia. Noutras rexións de España coñécese como « gallegada».​ Cántase e báilase acompañada da gaita, o tamboril ou  redobrante, a pandeireta, tambor, pandeiro, bombo,  charrasco e ás veces as cunchas. Non existen referencias documentais inequívocas anteriores ao século  XVI. Na actualidade é, sobre todo, unha danza instrumental que do mesmo xeito que a  sardana mantén un ritmo  compaseable en 6/8. O nome muiñeira evoca as xornadas de traballo nos muíños e o lecer asociado á espera da moenda.



Deixo o enderezo dun video no que poderedes ver este baile.
https://youtu.be/yk2p-jASgmE

Neste outro enderezo poderedes atopar mais información da muiñeira.
https://es.wikipedia.org/wiki/Mu%C3%B1eira

Paréceme un baile moi entretido con moita variedade de pasos e é moi dinámico, podemos gozar del en moitas das festas de Galicia e no caso de que nos guste moito poderiamos apuntarnos a clases deste baile xa que se imparten en moitos lugares. Dende a miña experiencia persoal nunca tiven o pracer de practicala, pero de pequena ía en procesións co traxe típico que se utiliza.

Árbores de cinza

SENSIBILIZACIÓN E REFORESTACIÓN
DATA DE INICIO: PRIMAVEIRA 2019

A III Fase do Proxecto de *Árbores de Cinza (2019) ten como principal obxectivo

• Desenvolver un programa de conferencias en centros educativos e sociais da Comunidade. Desenvolverase no outono inverno de 2019 (a partir do 1 de outubro).
• Aceptar e participar nas invitacións para impartir charlas de divulgación naqueles centros educativos de fóra de Galicia que así o solicitasen e que, por relevancia  sensibilizadora, así o decida a Xunta Directiva de Galicia Ambiental.
• Colaborar con distintas comunidades de montes, afectadas polo lume os últimos dous anos, para o desenvolvemento (financiamento e divulgación) de plantacións de especies autóctonas..
• Profundar nas accións de comunicación, como elemento  sensibilizador da sociedade en xeral sobre a problemática dos incendios e a necesidade de protexer a biodiversidade que aínda pervive nestas zonas.

O proxecto *Árbores de Cinza 2019 divídese en dous partes: 

Unha acción dirixida a seleccionar empresas colaboradoras (PATROCINADOR), cuxa achega será destinada a financiar as charlas e as accións de comunicación para a sensibilización sobre a problemática dos incendios que, xunto ás plantacións que se desenvolvan en 2019, e ...
Un segundo  crowfunding, cuxos ingresos se destinarán  integramente a financiar a compra de árbores e a súa plantación. Estas novas plantacións desenvolveranse ademais de en Chandebrito en municipios da zona centro de Galicia, afectada polos incendios de anos pasados, para incidir na sensibilización sobre a importancia da conservación de bosques "antigos" e " biodiversos" e a súa limpeza e aproveitamento sustentable. Este convocarase en outubro de 2019 e os seus fondo serán destinados á plantación de marzo / abril de 2020 coa que se poderá fin ao proxecto *ÁRBORES DE CINZA.

Ligazón
http://arboresdecinza.org/

este proxecto paréceme moi interesante, xa que vos incendios  é un problema bastante común en Galicia, ademais está a haber grandes incidentes causados polos incendios actualmente en moitos países do mundo. Dos que mais se  falan na actualidade son en Australia que se están producindo moitas desgrazas desde a perda de bosques, da flora, a fauna está a sufrir e ademais houbo varias mortes humanas.es un proxecto moi interesante desde o meu punto de vista, é un problema que non inflúe a todos e temos que tratar de facer algo.

A viñeta de Schrödinger

A revista de cómic en galego A viñeta de  Schrödinger empezou a lanzar os seus primeiros números. A publicación trimestral é a máis ambiciosa dos últimos anos e conta coas historias de expoñentes e promesas da banda deseñada de Galicia como Miguel  Anxo Prado, Fernando  Llort,  Zaida Novoa e Miguel Porto. O director da revista e o seu promotor principal é o vigués Kiko dá Silva, un dos autores máis recoñecidos e que leva no mundo do cómic e a ilustración desde os 16 anos. Explica que a revista nace coa idea de «reivindicar a  calidade que  temos en Galicia  sen contar  co  apoio dás  institucións  nin dá industria». A revista edítaa a Mesa  pola Normalización Lingüística e pódese adquirir mediante subscrición ou en librerías por un prezo de 5 euros o exemplar. Por agora, a publicación conta con 200 subscritores e vendeu 220 exemplares dunha tirada de 1.500.O primeiro número da revista conta con dez distintas historias, das cales catro teñen firma viguesa: ademais de Silva, Fernando Llor, Miguel Porto e Pablo Prado. Coa viñeta de  Schrödinger, estes autores esperan que a nova revista sirva para profesionalizar o sector. Non queren que ocorra como no bum dos 90, cando apareceron grandes autores pero a industria non se chegou a implicar de verdade. Da Silva é optimista e di que, a pesar da falta de apoio, a banda deseñada vive o seu mellor momento porque hai «moi bos autores». Cre que a revista fortalecerá o cómic galego.




Xunto a páxina web da Voz de Galicia onde poderedes atopar este artigo.
https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/vigo/2018/08/26/comic-gallego-dibuja-vigo/0003_201808V26C5996.htm


 Dende o meu punto de vista é unha moi boa opción para difundir o galego e a nosa cultura, aínda que non me gusten moito os cómics este en especial si, informeime, vin algunhas viñetas e son bastante boas. Para o mundo da xente nova, tamén pode ser unha oportunidade para que presten mais tempo a ler, xa que moitos o consideran mais divertido que unha novela.
Tampouco é un cómic caro que coa publicación trimestral, non é moito gasto e merece a pena. É outra forma coa que podemos coñecer diferentes talentos galegos.

Día da ciencia na rúa

A Casa das Ciencias celebrou o seu primeiro Festival das Ciencias en 1992. Con motivo do seu sétimo aniversario, no Parque de Santa Margarita da Coruña organizáronse un conxunto de actividades dirixidas principalmente a nenos. Tratábase de invitar aos máis pequenos a facer ciencia e divertirse con ela.
Catro anos despois, a Asociación de Amigos da Casa das Ciencias lanzou o denominado Street Science Day (DCC), unha iniciativa que se celebra anualmente desde 1996.
Os obxectivos do Día das Ciencias na Rúa son:
Toma a ciencia á rúa. Presenta a ciencia que se fai nas escolas.
Popularizar o coñecemento científico. Achegar a ciencia á sociedade.
Desmitificar a ciencia. Preséntalo como un xogo, como algo sinxelo, fácil de entender e dispoñible para calquera persoa cun mínimo de interese.
Dálle protagonismo aos estudantes. Que por unha vez o profesor non sexa o motor do coñecemento, senón que o alumno sente o eixo e o centro da actividade.
O DCC celebrarase un sábado de principios de maio nun horario ininterrompido de 11 da mañá a 7 da tarde, na Coruña, sendo o Parque de Santa Margarita (Casa das Ciencias) onde está o núcleo fundamental desta peregrinación. da Ciencia
Os principais protagonistas son os colexios, públicos e privados de toda Galicia, que achegan coñecementos e procedementos científicos aos cidadáns, propoñendo e presentando ao público o seu propio programa de actividades e experimentos. A Peregrinación da Ciencia tamén está aberta a centros e institucións que desexen presentar o seu traballo aos cidadáns. Todo iso está aderezado con outras actividades paralelas que dan un maior resumo e luminosidade ao evento.






Ligazón
https://www.amigoscc.es/escolares/ciencia-en-la-calle/

Penso que o dia da ciencia na rúa e unha fantástica idea para lograr que os nenos teñan gusto pola ciencia, e poidan aparecer futuros científicos e científicas, se se lles inculca o amor pola ciencia e o descubrimento dende que son novos. Pero non é soamente para nenos, é para todas as idades, nunca é tarde para aprender. Así que se non participades neste proxecto podedes achegarvos ata o parque de Santa Margarida para ver a cantidade de experimentos e proxectos que van a estar expostos.

Casa das Ciencias

A Casa das Ciencias é un museo interactivo, do servizo municipal de Museos Científicos Coruñeses, que abriu as súas portas o 1 de xuño de 1985.
Situada nun palacete dentro do Parque de Santa Margarida, no interior da Casa das  Ciencias sitúanse catro salas dedicadas a exposicións e un planetario:

• Na planta baixa destaca o  Péndulo de  Foucault, pero tamén alberga un espazo para unha exposición fotográfica e unha incubadora, onde se poden ver nacer pitos de galiña.
• A primeira planta contén unha sala de experiencias sobre a contorna física.
• A segunda planta alberga unha exposición sobre  péndulos.
• A terceira contén unha exposición sobre a astronomía nos medios de comunicación.
• A cúpula  semiesférica do edificio alberga o planetario, que conta cun proxector analóxico e outro dixital.

Co lema "prohibido non tocar", e calificado por  Umberto Eco como o museo máis formidable do mundo, amosa, entre outras cousas, módulos para experimentar fenómenos sorprendentes, exposicións e un planetario que ofrece programas en directo e gravados en relación coa observación astronómica.
O seu obxectivo é a divulgación, comunicación e educación científica e tecnolóxica dos cidadáns de todas as idades. Organiza exposicións, conferencias, premios, cursos, proxeccións, edicións, e colabora cos medios de comunicación en tarefas de difusión científica. Tamén participa no desenvolvemento e creación de reunións, foros e congresos. O seu director técnico é Marcos Pérez Maldonado.


Xunto un enderezo no que poderedes atopar a información relacionada cos precios e os contactos.
http://www.turismocoruna.com/web/corTurServer.php?idSecweb=97&idFicha=11&idCategoria=67

Nestas dúas webs podredes atopar toda a información sobre o museo:
http://www.coruna.gal/mc2/es/casa-de-las-ciencias?argIdioma=es
https://es.wikipedia.org/wiki/Casa_de_las_Ciencias_(La_Coru%C3%B1a)

Segundo a miña opinión é un dos mellores museos da Coruña xunto coa Domus, xa que son un tipo de museos diferentes, nos que podes participar durante a visita en varios dos proxectos que están expostos. Unha das exposicións que me chamaron a atención, foi a incubadora de  pitiños que nos atopamos na entrada.Con todo para min, o principal atractivo é o planetario que se atopa na planta de superior. Na Coruña este museo é unha visita obrigada,  é raro o cativo ou cativa que non  foi de excursión co colexio a este museo interactivo. Tamén é un museo que organiza diversos proxectos divulgativos como o de "Ciencia na rúa" do que falarei nunha próxima publicación.